Matheus
 Szent Fara, Faremoutiers alapítója és első apátnője
rézmetszet
27 x 19,5 cm
kiadó: Messager, Jean (1572 körül - 1649), Paris
Ltsz. 1975.1032.1
Feliratok:
Reverendissimae ac religiosissimae D. D. Franciscae de la Chastre Faraemonasterij Abbatißae dignißimae hanc S. Farae eiusdem coenobij fundatricis iconem dicat, consecratque. F. C. M. Augustianus Communitatis bitur.
Az egyes jelenetekhez tartozó képaláírások:
1. Ante metit, quam virgo serat, si vere metebat, Quam segetem Autumno cona senecta dabit.
2. Cum soleat par amare parem; puer ille puellae, Atque farus rutilans, ardet amore Farae.
3. I, procul o Nutrix! Iuno procul; alba pudoris Lilia, virgo, tuo lacte niuere petunt.
4. Quanta tori sint vincla vides: ne vincla subires Virgo, tori, ista tui sustiniere tori.
5. Perdiderat lumen, lumen Fara virgo recepit - Quod mirare magis! quod sine luce Farus.
6. Quis speret rutilum sine velo cernere solem! Quis nisi Velatam cernere poße Faram.
7. Cella Faram caelat? modio lucerna reclusa est! Coelum cella Farae ceu Farus inde micat.
8. Errabas Faroni mundi periturus in undis Ni Farus haec caecis te reuocaßet aquis.
9. Haec gladio uerbi flammanti saucia, coelum Euolat; o Cherubin, sicne recludis iter!
10. Cur socias moriens maiori lumine complet! Fax moriens, maius lumen habere solet. Lent középen: Perdiderat lumen fara viua, et functa, sorori Dat caecae; sic nox, nocte micare potest! Sic mage clara dies, eructat verba diei: sic et viua Fara est, functaque, facta Farus.
Jelzet:
Matheus fecit - Jean Meßager excudit.
 
|